De Nederlandse technieksector dreigt de komende jaren tegen steeds grotere capaciteitsproblemen aan te lopen. Daarom roept de Techniekcoalitie de Tweede Kamer op om werk te maken van een structurele aanpak van het tekort aan technici. Volgens de samenwerkende brancheorganisaties is incidenteel beleid niet langer voldoende om de groeiende vraag naar vakmensen op te vangen.

De Techniekcoalitie bestaat uit Koninklijke Metaalunie, BOVAG, FME, Techniek Nederland, Bouwend Nederland en WenB. De organisaties wijzen erop dat Nederland momenteel al een tekort heeft van ongeveer 60.000 technici. Zonder aanvullende maatregelen kan dat tekort richting 2030 oplopen tot tussen de 100.000 en 150.000 mensen. Daarmee komen grote maatschappelijke opgaven, zoals woningbouw, energietransitie, digitalisering, defensie en economische groei steeds verder onder druk te staan.

De coalitie ziet kansen in de Nationale Talentstrategie die het kabinet voor de zomer van 2026 wil presenteren. Volgens de brancheorganisaties moet deze strategie niet alleen ambities formuleren, maar vooral leiden tot concrete maatregelen. Daarbij wordt onder meer ingezet op versterking van praktijkgericht onderwijs, uitbreiding van bbl-trajecten, betere samenwerking tussen onderwijs en bedrijfsleven en meer aandacht voor technische, digitale en praktische vaardigheden. Ook moet Leven Lang Ontwikkelen (LLO) een vaste plaats krijgen binnen het arbeidsmarkt- en scholingsbeleid.

Daarnaast vraagt de Techniekcoalitie nadrukkelijk aandacht voor de waarde van non-formele vakopleidingen. Een belangrijk deel van de bij- en omscholing in de mkb-maakindustrie vindt plaats via bedrijfsvakscholen, opleidingsbedrijven en sectorgerichte praktijkopleidingen. Volgens de organisaties sluiten deze opleidingsvormen vaak beter aan op de dagelijkse praktijk dan traditionele onderwijsroutes en verdienen zij daarom een gelijkwaardige positie binnen subsidieregelingen en ontwikkelpaden.

Voor de metaal- en maakindustrie onderstreept de oproep opnieuw dat het tekort aan technici niet langer uitsluitend een arbeidsmarktvraagstuk is. De beschikbaarheid van voldoende vakmensen bepaalt in toenemende mate de uitvoerbaarheid van investeringen, innovatieprojecten en maatschappelijke transities. Daarmee wordt investeren in instroom, omscholing en permanente ontwikkeling steeds nadrukkelijker een strategische voorwaarde voor de toekomst van de sector.