De mondiale aluminiummarkt verschuift niet alleen door duurzaamheid, maar steeds nadrukkelijker door beleid. Met name het Europese Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM) versnelt de beweging richting gerecycled aluminium en meer gesloten ketens.

CBAM legt een CO₂-heffing op aan de import van onder meer aluminium, gebaseerd op de uitstoot die bij de productie vrijkomt. Daarmee verdwijnt een belangrijk kostenvoordeel van producenten buiten Europa waar minder strenge klimaatregels gelden. Voor Europese afnemers wordt de herkomst van aluminium daarmee direct financieel relevant.

In dat speelveld wint secundair aluminium aan belang. De productie daarvan vergt aanzienlijk minder energie en gaat gepaard met een lagere CO₂-uitstoot. Binnen de logica van CBAM betekent dit dat gerecycled aluminium niet alleen een duurzaam alternatief is, maar ook een economisch aantrekkelijker grondstof.

Tegelijkertijd leidt deze ontwikkeling niet tot een vrije wereldwijde markt voor schroot. Integendeel: landen en regio’s proberen juist meer grip te krijgen op hun eigen materiaalstromen. Hoogwaardig aluminiumschroot wordt schaarser en strategischer, waardoor exportstromen onder druk komen te staan en regionale kringlopen ontstaan.

Voor de Europese maakindustrie ontstaat daarmee een spanningsveld. Enerzijds biedt CBAM bescherming tegen verdere toename van CO₂ uitstoot en stimuleert het een gelijker speelveld. Anderzijds nemen de afhankelijkheid van beschikbare schrootstromen en de druk op prijzen toe. De beschikbaarheid van gecertificeerd, laag-CO₂ aluminium wordt daarmee een kritische factor in de keten.

De aluminiummarkt ontwikkelt zich zo richting een hybride en meer gereguleerd systeem, waarin primair en secundair aluminium naast elkaar blijven bestaan, maar waarin beleidsinstrumenten zoals Carbon Border Adjustment Mechanism steeds nadrukkelijker de richting bepalen. Voor het metaal-MKB betekent dit dat grondstofkeuze en ketenpositie minder vanzelfsprekend worden en strategischer benaderd moeten worden.